Bueno, esta es mi vida. Y quiero que sepas que estoy al mismo tiempo contento y triste y que todavía intentó descubrir como es eso posible.
martes, 30 de abril de 2013
sábado, 27 de abril de 2013
Soltar el vaso
Una psicóloga en una sesión grupal levantó un vaso de agua, todo el mundo esperaba la pregunta: ¿Está medio lleno o medio vacío? Sin embargo, ella preguntó:
¿Cuánto pesa este vaso?
Las respuestas variaron entre 200 y 250 gramos.
Pero la psicóloga respondió: "El peso absoluto no es importante, depende de cuánto tiempo lo sostengo. Si lo sostengo 1 minuto, no es problema, si lo sostengo una hora, me dolerá el brazo, si lo sostengo 1 día, mi brazo se entumecerá y paralizará. El peso del vaso no cambia, pero cuanto más tiempo lo sujeto, más pesado, más difícil de soportar se vuelve."
Y continuó: "Las preocupaciones son como el vaso de agua. Si piensas en ellas un rato, no pasa nada. Si piensas un poco más empiezan a doler y si piensas en ellas todo el día, acabas sintiéndote paralizado, incapaz de hacer nada”.
¡Acuerdate de soltar el vaso!
miércoles, 24 de abril de 2013
Seven pounds
En este momento hay seis mil cuatrocientos setenta millones, ochocientos dieciocho mil, seiscientos setenta y un habitantes en el mundo. Algunos huyen asustados. Otros vuelven a casa. Algunos cuentan mentiras para poder sobrevivir. Otros se enfrentan a la verdad. Algunos son hombres malos en guerra contra el bien. Y algunos son buenos, y luchan contra el mal. Seis mil millones de personas en el mundo. Seis mil millones de almas. Y a veces solo necesitas a una.
-Will Smith
The curious case of Benjamin Button
Es curioso lo de regresar a casa. Se ve igual, huele igual, la sientes igual. Te das cuenta que lo que cambió fuiste tú.
The lovely bones
No se supone que mires hacia atrás, debes seguir adelante. Holly dijo que hay un gran, gran cielo. Más allá de todo lo que conocemos. Donde no existen maizales, no hay recuerdos, no hay tumba. Pero aún no estaba mirando más allá. Aún miraba hacia atrás. Y Lisy que siempre había dicho que no creía en el amor, lo acabó encontrando. Y allí estaba, el momento que yo nunca viviría... mi hermana pequeña iba por delante de mí, estaba haciéndose mayor.
You're Gonna Miss Me (the Cup Song)
When I'm gone
When I'm gone
You're gonna miss me when I'm gone
You're gonna miss me by my walk
You're gonna miss me by my talk, oh
You're gonna miss me when I'm gone
-Anna Kendrick
martes, 23 de abril de 2013
Por amor al odio
Si bueno, he tenido amores cortos, he cometido errores tontos, pero creo que aún es pronto…
- rafael lechowsky
The big bang theory
-Hice algo malo.
+Eso me afecta?
-No.
-Entonces sufre en silencio.
- Sheldon cooper/ Leonar hofstadter
lunes, 22 de abril de 2013
Fil de llum
Quan sento que tot s’ha acabat,
que no sé aixecar el cap,
que no tinc forces per continuar cap endavant,
quan sento que m’he fet petit,
que ja no crec en mi,
que el món continuaria igual si jo no fos aquí,
llavors m’esforço a recordar la teva cara al meu davant,
la meva orella escoltant la teva veu baixet parlant,
dient que guanyar-me el destí només dependria de mi,
i et vaig prometre prendre el repte a partir d’aquell instant.
Respira. Espera. Aixeca’t sense pressa.
Inspira. Refés-te. La vida, el món t’esperen.
Quan sento que no queda res
pel que sempre he lluitat,
i cau cada desig que m’ajudava a avançar,
quan sento que res té sentit,
que el món està girat,
que no sé com posar un peu a terra i recomençar,
torno altre cop a recordar la teva cara al meu davant,
la meva orella escoltant la teva veu baixet parlant,
dient que guanyar-me el destí només dependria de mi,
i et vaig prometre prendre el repte a partir d’aquell instant.
que no sé aixecar el cap,
que no tinc forces per continuar cap endavant,
quan sento que m’he fet petit,
que ja no crec en mi,
que el món continuaria igual si jo no fos aquí,
llavors m’esforço a recordar la teva cara al meu davant,
la meva orella escoltant la teva veu baixet parlant,
dient que guanyar-me el destí només dependria de mi,
i et vaig prometre prendre el repte a partir d’aquell instant.
Respira. Espera. Aixeca’t sense pressa.
Inspira. Refés-te. La vida, el món t’esperen.
Quan sento que no queda res
pel que sempre he lluitat,
i cau cada desig que m’ajudava a avançar,
quan sento que res té sentit,
que el món està girat,
que no sé com posar un peu a terra i recomençar,
torno altre cop a recordar la teva cara al meu davant,
la meva orella escoltant la teva veu baixet parlant,
dient que guanyar-me el destí només dependria de mi,
i et vaig prometre prendre el repte a partir d’aquell instant.
Polseres vermelles
"Que no veus que la vida no et pertany només a tu?
Que d'alguna manera també pertany als altres que t'estimen?"
-Cristina
martes, 16 de abril de 2013
miércoles, 3 de abril de 2013
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
